Search in title
Search in excerpt
Search in content
Filter by Custom Post Type
تعیین کنید بر چه اساس جستجو شود؟
زنانه
ساعت مچی
مردانه
عینک آفتابی

Saint Laurent

برند ایو سن لورن

saint-laurent

برند ایو سن لورن از مهم ترین و اثر گذار ترین برند های فرانسوی است که در سال ۱۹۶۱ توسط ایو سن لورن طراح فرانسوی و پیر بِرگ همکارش تاسیس شد. این برند به سن لورن پاریس نیز معروف است و در زمینه لباس های آماده و سفارشی، اکسسوری و عطرفعالیت می کند. و از وی به عنوان یکی از بزرگترین نام ها در تاریخ مد یاد می شود. ایو سن لورن طراحی اصلی برند، احیا کننده لباس های سفارشی در دهه ۷۰ بود و به خاطر ابداع کت و شلوار زنانه و استفاده از مدل های غیر سفید پوست شهرت یافت.
سن لوران با فعالیت هایی از قبیل نمایشگاه هایی در موزه های مختلف و  حضور در اتفاقاتی همچون جام جهانی فوتبال جایگاه بسیار ارزشمندی را در دنیای مد برای خود فراهم کرده است.

ایو هنری دونا متیو سنت لورن در ۱۹۳۶ در الجزیره به دنیا آمد و به همراه خواهرانش در یک ویلای مدیترانه ای بزرگ شد. او از کودکی عاشق ساختن عروسک های کاغذی بود و برای مادر و خواهر هایش لباس طراحی می کرد. در ۱۷ سالگی به پاریس مهاجرت کرد و در یک مزون مشغول به کار شد و کارهایش به سرعت توجه همه را بر انگیخت. نویسنده مجله ووگ او را با کریستین دیور آشنا کرد که این اتفاق تاثیر مهمی روی زندگی و حرفه اش گذاشت. در سال های کار با کریستین دیور سبک وی کامل تر و طراحی هایش پخته تر شدند و شهرتش روز به روز بیشتر شد.

او در ۲۱ سالگی طراح اصلی دیور بود. موفقیت کالکشن بهار ۱۹۵۸ وی برند دیور را از سقوط مالی نجات داد. این لباس ها که به لباس های کیسه ای معروف شدند بر خلاف مدل های غالب دیور کمر نداشتند و به شدت مورد استقبال زنان پاریسی و کل جهان قرار گرفت.

در سال ۱۹۶۰ ایو برای حضور در جنگ الجزایر به کشورش فراخوانده شد. او بدلیل مشکلات سلامتی توانست معافیت بگیرد اما زمانی که به پاریس بازگشت متوجه شد که موقعیت شغلی اش دردیور را از دست داده است. این اتفاق در آغاز شکستی جبران ناپذیر برای این طراح جوان محسوب می شد تا جایی که او تصمیم گرفت از مشاور پیشین خود به دلیل نقض قرارداد شکایت کند و ۴۸,۰۰۰ دلار غرامت بگیرد. پول و فراغتی که برای ایو پیش آمده بود فرصت مغتنمی برای محقق شدن آرزوهای دیرین ایو بود. او تصمیم گرفت با همکاری پیر بِرگ در سال ۱۹۶۱خانه مد خود را راه اندازی کند. با رشد روزافزون فرهنگ پاپ و متعاقب آن اشتیاق عموم مردم به طرح های تازه و اصیل زمینه مناسبی را برای ورود سن لورن به دنیای مد فراهم آورد. او و دوستش پیر بِرگ با سرمایه گذاری یک میلیاردر امریکایی کمپانی خود را تاسیس کردند. اولین مشتری ایو سن لورن کاترین دنوو بود.

فعالیت هنری ایو در سن ۱۷ سالگی او و با دیدار او با مایکل دِ برانهوف، سردبیر مجله ووگ که توسط مادرش تدارک دیده شده بود، آغاز شد. یک سال بعد ایو که با طرح های خاصش برانهوف را تحت تاثیر قرار داده بود، به پاریس رفت و در دوره های طراحی مد سیدنی ثبت نام کرد و در مدت کوتاهی توانست با طرح های منحصربفردش توجه ها را به خود جلب کند. برانهوف ایو را به یکی از اسطورره های دنیای مد، کریستین دیور معرفی کرد.
ایو بعدها در این رابطه گفت:” کریستین دیور مرا مسحور خود کرد. من در حضور او قادر به حرف زدن نیستم. او پایه های اساسی هنر مد را به من آموخت. با اینکه بعدها اتفاقات بسیاری برای من افتاد هرگز آن سال های تعیین کننده را فراموش نخواهم کرد”. در واقع تحت نظارت و کنترل دیور بود که سبک سن لورن به بلوغ رسید و بعد ها توانست توجه همگان را جلب کند.

ایو سن لورن در اول ژوئن سال ۲۰۰۸ در پاریس درگذشت. در سال ۲۰۱۲ هدی سلیمان به عنوان طراح خلاق خانه مد ایو سن لورن انتخاب شد و در همین سال دفتر مرکزی این برند به لوس آنجلس منتقل شد.

مجموعه لباس های ایو سن لورن در آن واحد تحسین منتقدین و علاقه مشتریان را بر می انگیخت. او در سال ۱۹۶۵ تاکسیدوی زنانه را معرفی کرد که بسیار موفق بود. در سال ۱۹۸۳ او اولین طراح لباسی بود که در موزه متروپولیتن نیویورک نمایشگاهی از آثارش برپا شده است. او در سال ۲۰۰۲ اعلام بازنشستگی کرد و در سال ۲۰۰۸ بر اثر تومور مغزی درگذشت. پس از وی طراح های متعددی به سمت طراح هنری برند معرفی شده اند و در حال حاضر آنتونی واکارلو این سمت را به عهده دارد. برند ایو سن لورن در شهرهای مختلف جهان شعبه و فروشگاه دارد.

در سال ۱۹۶۲ اولین مجموعه از لباس های طراحی شده سن لورن در معرض نمایش قرار گرفت. اولین مشتری سرشناس سن لورن کاترین دونو بود. یکی از نکات قابل توجه در کار سن لورن استفاده از مدل هایی از قومیت های مختلف و همچنین انعکاس دیگر فرهنگ ها در آثارش بود. یکی از مدل هایی که بسیار الهام بخش آثار سن لورن بود ایمان سوپرمدل سومالیایی بود. در سال ۱۹۶۶ اولین بوتیک اختصاصی محصولات ایو سن لورن در پاریس افتتاح شد. در سال ۱۹۷۱ خط تولید عطراین کمپانی با نام Rive Gauche راه انداری شد.
پس از گذشت دو دهه آثار سن لورن توانست در میان بزرگترین چهره های دنیای مد قرار بگیرد و هنرپیشه ها و مدل های مشهور بسوی آثار خلاقانه او هجوم آوردند. او در روندی متفاوت در طراحی لباس های زنانه، لباس های مردانه ای همچون کاپشن و لباس های اسموکینگ را گنجاند. او همچنین نوعی پالتوی کوتاه را به دنیای مد معرفی کرد.
از دیگر لباس هایی که امضاء سن لورن را پای خود دارند باید به بلوزهای حریر زنانه و بلوز و شلوارهای سرهمی اشاره کرد. تا دهه ۱۹۸۰ ایو سن لورن تبدیل به یکی از محبوب ترین برندهای مد تبدیل شده بود. تحت مدیریت حساب شده برگ که سال ها بطول انجامید، این کمپانی توانست در کنار موفقیت های بزرگ هنری سود مالی قابل توجهی را نیز از آن خود کند.
در سال ۱۹۸۱ سن لورن با طراحی لباس مارگریت یورسنا، نویسنده و منتقد ادبی فرانسوی برای مراسم پذیرش او در فرهنگستان فرانسه به دنیای مد نشان داد که طراحی لباس تنها به هنرپیشه ها و چهره های شناخته شده دنیای پرزرق و برق سلبریتی ها محدود نمی شود. در سال ۱۹۸۲ سن لورن موفق به دریافت جایزه بین المللی انجمن طراحان مد آمریکا را در بیستمین سالگرد تاسیس خانه مد خود شد. در سال ۱۹۸۵ کاخ هنرهای زیبا در پکن مروری بر آثار سن لورن را به نمایش گذاشت. مرور آثار سن لورن در پاریس، مسکو، سن پترزبورگ و سیدنی نیز برگزار شد.

در اوایل دهه ۱۹۹۰ سن لورن درصدد تثبیت موقعیت ارزنده خود در دنیای مد برآمد. طراح های خلاقانه او به مذاق بسیاری از منتقدان سرسخت مد که از تکرار سبک گرانج در شوهای مختلف به تنگ آمده بودند، بسیار خوش آمد. در سال ۱۹۹۰ سن لورن اقدام به برقراری نمایشگاهی ازآثار خود در موزه هنر سزون توکیو کرد که با استقبال بسیار خوبی مواجه شد.
در سال ۱۹۹۳ کمپانی ایو سن لورن از سرعت ارائه کارهای خود کم کرد و ایو و پیتر اقدام به فروش این کمپانی به شرکت دارویی سانوفی به مبلغ ۶۰۰,۰۰۰,۰۰۰ دلار کردند. در سال های ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ آلبر الباز طراح برتر برند لانوین اقدام به طراحی سه مجموعه لباس برای خانه مد سن لورن کرد. در ماه ژانویه سال ۲۰۰۲ ایو پس از شرکت در آخرین نمایش از آثارش برای گذراندن دوران بازنشستگی خود به مراکش رفت. پنج سال بعد اهداء نشان لژیون دونور به ایو سن لورن از طرف نیکلاس سارکوزی رییس جمهور وقت فرانسه، اهمیت و تاثیر عمیق او بر فرهنگ و هنر فرانسه را به اثبات رساند.

سال ها پیش از جورجو آرمانی (Giorgio Armani) این ایو سن لورن بود که انواعی از پوشاک مردانه را به سبک زنانه طراحی و با مدل هایی نظیر کت و شلوار اسپرت زنانه، کت شلوار رسمی زنانه و کت معمولی و کت چرمی زنانه آن ها را مختص بانوان آراسته و مهیا نمود. ژان نول (Jean Nouvel) معمار بزرگ فرانسوی تنها مجموعه ی محدودی از بطری های مخصوص طراحی خود را برای مجموعه L’Homme و مجموعه ی عطر و اتکلون Yves saint Laurent طراحی وآماده نمود. این کمپانی علاوه بر این یک خط تولید لوازم آرایشی در اختیار دارد. وجهء جنسیتی القا شده توسط تام فورد از حال و هوای فرانسوی تری برخوردار است
در سال 1993 خانه ی مد سن لورن به شرکت دارو سازی سانوفی (Sanofi) به قیمت تقریبی 600.000.000 دلار فروخته شد. آلبر الباز (Alber Elbaz) در طول فصل های 1998 تا 1999 سه مجموعهء این کمپانی را طراحی کرد. آلبر هم اکنون در لانوین (Lanvin) فعالیت می کند. در سال 1997 پیر برجی، اِدی سیلمَن (Hedi slimane) را به عنوان مدیر هنری منصوب کرد و آن ها مجموعه یYSL Rive Gauch Homme را مجدداً روانه ی بازار کردند. دو سال بعد اِدی سیلمن تصمیم به ترک کمپانی سن لورن گرفت. در سال 1999 گوچی (Gucci) این کمپانی را خریداری کرد و از تام فورد(Tom Ford) به عنوان طراح بخش پوشاک حاضری استفاده کرد، خود سن لورن نیز وظیفه ی طراحی مجموعه ی پوشاک مد زنانه را بر عهده گرفت.
پس از سال ها مریضی، مصرف مواد مخدر، میخوارگی، افسردگی و انتقادهای صورت گرفته نسبت به YSL ، سن لورن سرانجام درسال 2002 بخش طراحی پوشاک مد زنانه ی خود را تعطیل کرد. در حال حاضر خانه ی مد سن لورن وجود خارجی ندارد اما برند آن هنوز از طریق کمپانی اصلی، گوچی، فعالیت می کند. گفتنی است خط تولید البسه ی حاضری این برند هنوز هم فعال است. در سال 2004 پس از رفتن تام فورد استفانو پیلاتی (Stefano Pilati) اداره این بخش را بر عهده گرفت. کاملا ً واضح و مبرهن است که سبک پیلاتی در مقایسه با وجهء جنسیتی القا شده توسط تام فورد از حال و هوای فرانسوی تری برخوردار است.

در این فیلم زندگی شخصیت هنرمند معروف “ایو سن لورن” در سال 1976 در الجزایر به تصویر کشیده شده است. اکثر قریب به اتفاق متن نمایشنامه، مروری بر زندگی ایو سن لورن 19 ساله است.

کارگردان اثر “ایو سن لورن”

کارگردان و نویسنده “جلیل لسپرت” زندگی و حرفه­ء “سن لورن” را از پاریس در اواخر دهه­ء 1950دنبال می­کند، جایی که او به عنوان دستیار رئیس خانه­ ی مد “دیور” در نوجوانی انتخاب می­شود و تا اواخر دهه­ ی 1970، زمانی که سلامت وی به دلیل ناراحتی­ های روانی و مصرف مواد به خطر می ­افتد را روایت می­کند.

روایتی از فیلم:

این فیلم یک بیوگرافی از زندگی طراح بزرگ حرفه ای مد و لباس زنانه، “ایو سن لورن” است.
سیر فیلم از الجزایر و خانهء وی شروع می شود، زمانی که خانواده اش به خاطر استخدام وی در خانه “کریستین دیور” جشنی را برپا کرده اند.

هوش و ذکاوت او در این فیلم گویای بسیاری از پیشرفت های وی در آینده است و زمانی که دیور در سال 1957 می میرد، او به عنوان طراح، مسئول و جایگزین کریستین دیور در سن 21 سالگی در این خانه منصوب می شود. او در این مدت با کارخانه داری به نام”پیرره” آشنا می شود.

آن ها شریک و معشوقهء هم می شوند. مدتی بعد او در جنگ الجزایر وارد ارتش می شود و دچار ناراحتی و اختلالات روانی می شود و دیگر قادر به اداره امور مهم زندگی اش نیست به همین دلیل ریاست خانه مد از وی گرفته ميشود. اما او و پیرره خانهء مد دیگری را تاسیس می کنند. این داستان از زاویه دید پیرره نقل می شود و باعث می شود درک داستان ساده تر باشد.

“ایو سن لورن” یک شخصیت قدرتمند در دنیای مد و طراح موسسه طراحی لباس های زنانه است که مفهوم کلاسیکی از زیبایی زنانه را ارائه می دهد. “ایو سن لورن” اندام باریک و بلندی دارد و به نظر می رسد “پیرره نینی” شباهت قابل توجهی به این طراح و شخصیت برجسته دارد و به همین دلیل در فیلم رابطه ای نزدیک بین آن ها دیده می شود. وی متحمل کارهای سخت و گریم های بسیاری می شود تا این شخصیت افسانه ای در او جا بیفتد.

در این فیلم زندگی شخصیت هنرمند معروف “ایو سن لورن” در سال 1976 در الجزایر به تصویر کشیده شده است. اکثر قریب به اتفاق متن نمایشنامه، مروری بر زندگی ایو سن لورن 19 ساله است.
جایی که او در حال رشد یافتن و پیشرفت کردن است و در همهء این مراحل “بِرگ” او را همراهی می کند. در این فیلم هر دو شخصیت اصلی داستان برای پیشرفت و محافظت هرچه بیشتر از سن لورن تلاش می کنند.
بِرگ یک حامی هنری است که شیفتهء شخصیت و زندگی هنری سن لورن است. اولین روزهای زندگی آن ها تاثیرگذار، سرگرم کننده و حتی در برخی از لوکیشن ها خوی حیوانی در زندگی آن ها دیده می شود.

در این اثر فراز و نشیب های زیادی از زندگی این هنرمند به نمایش گذاشته شده است و زندگی اش را پر از هیجان و ناملایمات نشان می دهد. در این فیلم به بعد دیگری هم از زندگی وی اشاره شده است که گرایش همجنس گرایانه ی وی را نشان می دهد.